Słońce świeci, koty leżą brzuchami do góry, pies średnio chce maszerować po rozgrzanym chodniku, gdzie nie spojrzę, ludzie na wakacjach. Tymczasem w Pucku na Kasztanowej emocje związane z kolejnym wyzwaniem. Myślałam, że jestem przygotowana na konferencję i w ogóle tra la la la, pyknę na spokojnie, w końcu to już trzecie wystąpienie. Nie muszę nigdzie jechać, stresować się podróżą, ekspresową aklimatyzacją w nowym miejscu, kontaktem z tłumem nieznanych mi ludzi, wychodzeniem na środek sali, żeby wygłosić co przygotowałam czy wzdęciami spowodowanymi zmianą jedzenia i wody. Same wygody, bo mam WC za ścianą, siedzę wygodnie, brzucha nie trzeba wciągać i w ogóle dam radę.
I dałam. Ale w ustach mi zaschło, tętno mimowolnie poszybowało w górę, a pęcherz i jelita co chwilę trącały mózg, że znowu czas na wizytę za ścianą. Nie zdezerterowałam, bo tak naprawdę jestem dumna z tego, co mam do przekazania i zawsze mam nadzieję, że to, co robię, może kogoś uwrażliwić. Dlatego wkręcam się w te wszystkie konferencje i zaczynam nabierać energii na wystąpienia wyjazdowe w przyszłym roku. Mam co prezentować, a będzie tego jeszcze więcej. Szkoda kisić tyle dobra tylko dlatego, że się boję ludzi w dużych ilościach na raz 😉.
Podczas „III Ogólnopolskiego Kongresu Prawa Medycznego” jaki dziś się odbył za pomocą ułatwiającego życie onlajnu, opowiadałam o etycznych zagwostkach zawodu masażysty. Zwłaszcza o masowaniu osób, z który mi nie ma już kontaktu logicznego i możliwości porozumienia się.
Moje wystąpienie nagrałam na pamiątkę. To tylko 10 minut, ale treści dużo. Prezentuję tam fragmencik raportu o dotyku w chorobie, który będzie miał premierę 31.08.
Na YouTube obejrzały już 4 osoby ;-). Tak, wiem, polecam się w samym środku wakacji, ale kocham swoją pracę, nawet kiedy nikt nie patrzy.
Może moje rozważania jeszcze komuś posłużą. A jeśli masz ochotę wesprzeć moje działania edukacyjno-badawcze możesz to zrobić przez zrzutkę
