Dotyk tak często okazuje się być zapomnianym i pomijanym narzędziem w nowoczesnej medycynie. Marzy mi się taki świat, w którym nasi bliscy, jeśli chorują, mogą zostać otoczeni nie tylko opieką medyczną, ale także tą dotykową. Pełną uczucia, człowieczeństwa i ulgi.
2 kwietnia 2025 w Pucku odbyła się konferencja, która utwierdziła wszystkich w przekonaniu, że dotyk w opiece to klucz do lepszego komfortu pacjenta.
Na konferencji wystąpiło 11 wyjątkowych prelegentek – lekarek, pielęgniarek, psycholożek, fizjoterapeutek i opiekunek – kobiet, które na co dzień towarzyszą pacjentom nie tylko profesjonalnie, ale i po ludzku.
Ich głosy wybrzmiały mocno i czule, niosąc przesłanie:
Pacjent potrzebuje więcej niż leków.
Kup dostęp do nagrań z konferencji „Dotyk w chorobie” i pozwól, by wiedza oraz wrażliwość tych wystąpień, stały się częścią Twojej praktyki.
Dla kogo są te nagrania?
- Jeśli pracujesz z osobami przewlekle chorymi – jako pielęgniarka, opiekunka, masażystka, fizjoterapeutka, terapeutka zajęciowa...
- Jeśli wspierasz bliskich w chorobie i chcesz robić to z większą świadomością – przez dotyk, obecność i empatię...
- Jeśli po prostu chcesz poszerzyć swoją wiedzę i pogłębić wrażliwość...
Te nagrania są dla Ciebie.
Z prelekcji dowiesz się m.in.:
- jak wspierać osoby chore dotykiem,
- dlaczego czułość nie jest luksusem, ale potrzebą,
- jak mówić dotykiem, kiedy brakuje słów,
- co czują pacjenci, którzy przez lata znają tylko dotyk medyczny,
- jak różne zawody mogą integrować empatyczny dotyk w swojej codziennej praktyce,
- i wiele poruszających historii z życia
Zobacz, jak wygląda opieka z dotykiem, który nie jest mechaniczny.
Dotykiem, który niesie człowieczeństwo.
Dotykiem, który może przykrócić godność.
Co otrzymasz, kiedy wykupisz dostęp do nagrań z konferencji?
Dostęp ważny 4 miesiące, do wszystkich 11 wystąpień – by wracać do nich w swoim tempie, kiedy tylko potrzebujesz inspiracji, wiedzy lub otuchy.
Bonus: prezentacja PDF – zawierająca podsumowanie każdego wystąpienia osobno. Zebrałam w niej najważniejsze zdania, fakty i refleksje z każdej prelekcji, by mogły zostać z Tobą na długo. Idealna do dzielenia się z innymi lub jako wsparcie w pracy i opiece.
Konferencję zorganizowały:
Agnieszka Kawula
Założycielka Instytutu Dotyku i Masażu, terapeutka i nauczycielka hawajskiego masażu Lomi Lomi Fizjo, prowadzi badania poświęcone wpływowi masażu i dotyku na człowieka, inicjatorka pierwszego w Polsce Wolontariatu Dotykowo Masażowego
Laura Kościńska – Grzesik
Psycholożka, psychoterapeutka oraz coach kryzysowy, pracuje z osobami uzależnionymi, prowadzi zajęcia z profilaktyki uzależnień. Jako psychoterapeutka pracuje z osobami znajdującymi się w kryzysie emocjonalnym, życiowym, zawodowym
Patronat Medyczny:
Patronat honorowy:
Sponsorzy:
Paulina Dwernicka
Sponsor i dobry duch wspierający ideę empatycznego dotyku
Konferencję wsparli:
Tematy poruszane na konferencji:
„Przez 9 lat byłam pacjentką. Moje obserwacje oraz życzenia, jeśli chodzi o system opieki zdrowotnej w trosce o psychikę oraz ciało”
Agata Norek – artystka, badaczka, edukatorska, założycielka Agata Norek Institute w Szwajcarii– przeszła przez dziewięć lat życia jako pacjentka po dramatycznym wypadku. Dziś działa na arenie międzynarodowej, badając traumę i tworząc autorskie metody terapeutyczne, takie jak ARTrauma®, które opierają się na osobistych doświadczeniach i badaniach nad tym, jak dotyk, empatia i bliskość mogą zmniejszać skutki traumy.
Jej wystąpienie na konferencji było poruszającym świadectwem, ale też apelem o zmianę. O empatię, o czułość. O człowieka.
„MOC dotyku. Znaczenie dotyku w kontekście choroby nowotworowej”
Ewa Majkowska – od lat stoi na pierwszej linii wsparcia dla kobiet zmagających się z chorobą nowotworową. Jako prezeska Fundacji PoMoc z pełnym oddaniem otacza troską te, które na swojej drodze napotkały kryzys zdrowia. Pracując przez ponad 25 lat w Puckim Szpitalu, a później w Hospicjum, nauczyła się dostrzegać nie tylko fizyczny ból pacjenta, ale także jego potrzebę akceptacji, bliskości i godności.
Jej prelekcja była głosem w imieniu kobiet, które każdego dnia mierzą się z diagnozą, leczeniem, samotnością i potrzebą bliskości. W swoim poruszającym wystąpieniu pokazała, że dotyk to nie luksus, lecz niezbędny element opieki nad osobami chorymi.
„O dotykaniu twarzy i szyi osób po zabiegach chirurgiczno-rekonstrukcyjnych o podłożu nowotworowym”
dr hab. Agnieszka Hamerlińska – neurologopedka, psycholożka, pedagożka, prof. Uniwersytetu Mikołaja Kopernika i Akademii Mazowieckiej. Ekspertka w dziedzinie onkologopedii i psychoonkologii, prowadzi gabinet Dobra Mowa i Fundację Onko-Strefa. Wspiera osoby po nowotworach głowy i szyi, pomagając im wrócić do życia z większą odwagą, pewnością siebie i sprawczością. Kieruje grupą Oncopolis, która oferuje bezpłatne wsparcie logopedyczne, psychologiczne i międzyludzkie – z przestrzenią na rozmowę, ale i… dotyk.
Jej prelekcja była głęboko ludzką opowieścią o tym, jak dotykać zranione ciało – takie, które zostało zoperowane, zrekonstruowane, obolałe. Twarz i szyja, zwykle oczywiste w naszym kontakcie ze światem, stają się dla pacjentów po nowotworach miejscem wstydu, traumy i wykluczenia. Profesor Hamerlińska pokazała, jak poprzez uważność, empatię i kompetentny dotyk, można przywracać poczucie sprawczości i godność – utraconą w walce o życie.
„Total Pain – kiedy wszystko krzyczy dość. Rola dotyku w łagodzeniu bólu totalnego”
Ewa Treder to lekarz medycyny paliatywnej i rodzinnej, od ponad 20 lat zajmująca się pacjentami hospicyjnymi. Prowadzi hospicjum stacjonarne i domowe, pracuje w Poradni Medycyny Paliatywnej oraz jako vice prezeska Fundacji Kociewiacy dla Hospicjum edukuje kadrę medyczną.
Wystąpienie doktor Ewy Treder dotyczyło bólu terminalnego, który jest nie tylko fizycznym cierpieniem. To ból totalny – przenikający ciało, psychikę, duchowość. To cierpienie, którego nie można uśmierzyć jedynie farmakologią, bo dotyczy strachu, poczucia straty, egzystencjalnego lęku. Podczas wystąpienia usłyszeliśmy: Jakie są oblicza bólu totalnego i dlaczego tak trudno go ukoić? Jak dotyk i obecność mogą wspierać pacjenta tam, gdzie farmakologia nie wystarcza? Jak być przy pacjencie, który umiera w ogromnym cierpieniu – nie tylko fizycznym?
„Dotyk a czucie”
Paulina Czech fizjoterapeutka i instruktorka zajęć prozdrowotnych, od kilku lat fizjoterapeutka uroginekologiczna. Prywatnie pasjonatka zdrowej aktywności fizycznej, a także osoba chorująca na stwardnienie rozsiane.
To terapeutka, która z ciała potrafi czytać jak z otwartej księgi. Jej wystąpienie podczas konferencji było nie tylko merytoryczną eksploracją dotyku jako zmysłu, ale i poruszającym manifestem czułości – wobec pacjenta, ciała, historii i… siebie.
„Szept ciała, gdy słowa milkną – o komunikacji emocjonalnej w chorobie przewlekłej”
Joanna Bożek – Deutsch – Pedagożka, psycholożka i psychoonkolożka, od 10 lat pracuje w hospicjach, wspierając zarówno pacjentów, jak i ich bliskich. W swoim dorobku ma 23 lata doświadczenia w pracy z dziećmi, nastolatkami i rodzicami. Wspiera osoby w żałobie, pomaga kobietom w ciąży, w połogu oraz w kryzysach macierzyńskich. Specjalizuje się także w pracy z kobietami chorującymi na endometriozę, ucząc personel medyczny, jak skutecznie komunikować się z pacjentkami doświadczającymi przewlekłego bólu.
W swoim wystąpieniu Asia zabiera nas w podróż przez świat milczenia, preżałoby, intymności, granic i bliskości. Pokazuje, że w chorobie przewlekłej nie tylko pacjent potrzebuje przestrzeni – również pomagacz ma prawo zatroszczyć się o siebie. Przypomina, że dotyk jest językiem, który może powiedzieć: widzę cię, kocham cię, jestem.
„Dotyk jako lekarstwo na długowieczność. Wpływ i rola dotyku w poprawie stanu zdrowia seniorów”
Iwona Ostrowska – jest dyplomowaną fizjoterapeutką, członkiem Krajowej Izby Fizjoterapii, a od dwóch lat pełni funkcję dyrektorki Domu Seniora „Senior” w Rumi. Od kilkunastu lat prowadzi własną praktykę fizjoterapeutyczną w Trójmieście i współpracuje z Gdańską Kliniką Chirurgii Plastycznej i Ortopedii „MEDISSIMA”.
Specjalizuje się w terapii pourazowej, leczeniu bólu oraz terapii tkanek miękkich miednicy. Pracuje m.in. z kobietami po histerotomii, mastektomii i limfadenektomii. Dzięki doświadczeniu zdobytemu podczas licznych staży w placówkach medycznych oraz współpracy z ortopedami, ginekologami, urologami i geriatrą, wie, jak wielką rolę w leczeniu odgrywa dotyk – ten świadomy, empatyczny, leczniczy.
Jej wystąpienie było przejmujące, mądre, wzruszające i przepełnione doświadczeniem, którego nie znajdziemy w podręcznikach.
„Empatyczna komunikacja – jak przeciwdziałać przemocy wobec seniorów”
Monika Michniewicz – patrzy na temat starości od strony społecznej i systemowej. Pedagożka, trenerka, menadżerka ds. rozwoju usług społecznych, od lat zaangażowana w projekty dla i o seniorach. Była pełnomocniczką Prezydenta Olsztyna ds. współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz dyrektorką Wydziału Zdrowia i Polityki Społecznej. Obecnie kieruje Centrum Informacji i Koordynacji na rzecz osób niesamodzielnych i ich rodzin, działa w Federacji Organizacji Socjalnych Województwa Warmińsko-Mazurskiego FOSa i konsekwentnie łamie tabu związane ze starością.
Oddana całym sercem sprawom seniorów, mówi o starości otwarcie, bez tabu. Monika pokazała, jak ogromny wpływ na godność starszych ludzi ma sposób, w jaki się do nich odzywamy – nie tylko „co”, ale „jak”. Zwracała uwagę nie tylko na bezpośrednie formy przemocy, ale też na te mniej oczywiste, ukryte w słowach, tonie głosu, codziennych nawykach językowych. Pokazała, jak ogromne znacznie dla dobrostanu seniora ma sposób, w jaki się do niego zwracamy.
„Rola czułego dotyku w profilaktyce wypalenia opiekuńczego”
Olga Ślepowrońska – psycholożka kliniczna z ponad 20-letnim doświadczeniem pracy z osobami z niepełnosprawnością intelektualną oraz w spektrum autyzmu. Prezeska Stowarzyszenie Mudita, od lat pracuje z osobami, które codziennie troszczą się o swoich bliskich z niepełnosprawnością. Zna ich zmęczenie, ich niewypowiedziane potrzeby, ich bezsilność.
Podczas swojego wystąpienia skierowała światło nie na osoby chore, ale na tych, którzy na co dzień trwają przy nich: czułych, zmęczonych, oddanych bliskich.
„Rola dotyku i obecności przy łóżku pacjenta”
Andżelika Kulczyńska – Wielu pacjentów, szczególnie tych w opiece paliatywnej, doświadcza samotności, lęku i izolacji. Słowa czasem nie wystarczają, ale dotyk i sama obecność mogą stać się mostem między pacjentem a opiekunem. Andżelika, psycholożka z ponad 11-letnim doświadczeniem w pracy z pacjentami w stanie terminalnym, neurologicznym i onkologicznym, a jako wolontariuszka z 30 letnim — zaczęła od podkreślenia, że obecność przy drugim człowieku to nie zadanie, a misja serca.
„Dotyk dla umierającego”
Edyta Anna Skolmowska – specjalistka w dziedzinie pielęgniarstwa geriatrycznego i opieki długoterminowej. Wykładowca uniwersytecki na kierunku pielęgniarskim i specjalizacjach pielęgniarskich. Wiele lat prowadziła zakład opiekuńczo – leczniczy dla pacjentów u schyłku życia i doświadczenie to zmieniło wiele w jej życiu. Dziś edukuje innych – odczarowuje umieranie, pokazuje, że śmierć nie musi być zmedykalizowana i odarta z człowieczeństwa.
Na konferencji opowiedziała o tym, jak towarzyszyć, jak dotykać, jak być — naprawdę być — przy umierającym człowieku. Są tematy trudne, przemilczane, a przecież tak bardzo ludzkie. Jednym z nich jest umieranie — proces naturalny, choć często samotny i cichy.