Dotyk elementarny

Wiecie, że to zmysł dotyku rozwija się w ludzkim embrionie najwcześniej i jako pierwszy jest w pełni funkcjonalny?! Byłam zaskoczona kiedy dowiedziałam się, że już w 6-7 tygodniu rozwoju płodowego pojawia się wrażliwość w okolicy ust, nosa i policzków, a w 12-14 tygodniu dziecko zaczyna odczuwać dotyk praktycznie na całej powierzchni ciała! Potem jest jeszcze fajniej i maluszek zaczyna intensywnie badać swoje ciało, zwłaszcza twarz. Zaczyna ssać kciuk, dzięki czemu wycisza się.

Mówi się, że aż 80% bodźców jakie dochodzą do nas z otoczenia odbieranych jest za pomocą dotyku! A to dlatego, że zmysł dotyku jest ściśle powiązany ze skórą. To nie tak, że tylko dłońmi odbieramy bodźce i je przekazujemy innym.

Były nawet takie fajne badania przeprowadzone na Uniwersytecie w Indianie. Profesor psychologii i neurobiologii Mattew Hertenstein zebrał grupę ludzi, którzy wyłącznie dotykiem mieli przekazać różne emocje nieznanym osobom. Ale cały myk polegał na tym, że przekazujący i odbiorcy się nie widzieli. Przez otwór w zasłonie dotykający mieli przekazać 12 różnych stanów uczuciowych głaskaniem, uciskaniem, potrząsaniem, wibracją. Tylko dotyk, zero dźwięków, zerwo wizualnych efektów. I uwaga: odbiorcy rozpoznawali takie uczucia jak irytacja, obrzydzenie, miłość, wdzięczność, złość z prawdopodobieństwem do 70%. Heloł! To szalenie dużo!

Dotyk naprawdę jest samodzielnym środkiem komunikacji i jest z nami od początku.

Praktycznie cała komunikacja z niemowlakiem odbywa się za pomocą dotyku: głaskanie, przytulanie, mycie, przewijanie, noszenie. Więc ważna jest jakość tego dotyku, czy dłoń będzie miękka, ciepła, spokojna, delikatna ale też silna i stabilna. Bo właśnie te pierwsze odczucia kształtują w małym człowieku jego poczucie jak bardzo jest istotny dla świata najbliższych mu osób. Kiedy dziecko zaczyna chodzić, chwytamy je za dłoń i prowadzimy. I znowu to ręką mówimy o naszych intencjach czy emocjach. To ręką głaszczemy dziecko po głowie. To ręką otulamy kołdrą do snu.

Dużą wagę przywiązujemy do słów, ale to dotyk potrafi zostać w naszych ciałach najdłużej. Dotykajmy więc mądrze.

A Ty, jakie dotyki pamiętasz i dlaczego?

Ciało masażowe

To jest Magda. Magda jest ciałem. Ciałem, które służy nauce. Nauce terapeutycznego masażu Lomi Lomi.

Magda zaczęła mnie obserwować zupełnie przypadkiem. Przez mojego nauczyciela salsy Przemka Wereszczyńskiego. Kilka lat temu mignęło jej na granicach tablic FB nasze wspólne zdjęcie (ależ ja wtedy byłam nieśmiała, zahukana i zakompleksiona!). Intuicyjnie kliknęła i polubiła najpierw mnie, Agnieszkę Kawulę, a potem mojego fanpage Kawula.

W styczniu wrzuciłam ogłoszenie, że potrzebuję ciała treningowego. Czyli takiego, na którym moi uczniowie mogą sobie pierwsze dotyki trenować. Bo wrzucam na głęboką wodę i pierwszego dnia masujemy razem, ba, nawet poznajemy połowę masażu.

Zgłosiło się kilka osób, w tym Magda. I tak stała się moim ciałem dyżurnym, na zmianę z jeszcze kilkoma osobami. Od stycznia była już pięć razy, a kiedy przyjechała w środę po raz szósty powiedziała: „Kawula, szykuj dla mnie termin, chcę się lomi nauczyć”. No i teraz to na jej kurs będzie trzeba załatwić ciało naukowe 😉.

Pierwsze leżenie wcale nie było takie hop siup łatwe, choć bardzo tego potrzebowała. Dopiero po trzecim razie coś mocniej zaczęło puszczać i później już za każdym razem wypuszczałam ją ze łzami w oczach i ogromnym poruszeniem. A to było tylko „pół ciała”, tylko „tył” masowany, w dodatku w warunkach mało sprzyjających. Bo z jednej strony Kawula nawija i tłumaczy i dotyka, a z drugiej strony sunie nieśmiało uczeń i się boi, że złamie na pół, albo odklei kręgosłup od mięśni i co wtedy. No nie jest łatwo tak leżeć.

A jednak… Cholera, lomi lomi ma coś w sobie i nie da się tego ani zagadać, ani przepędzić strachem, ani niepewnością. Nawet jak się człowiek położy, żeby się na nim inni uczyli, efekty uboczne mogą być takie jak u Magdy. I tak w sierpniu spotkamy się na kursie.

Między innymi dla takich historii warto mieć taką fajną pracę, jak moja 😉

Małe wielkie detale

Dziś się przyznaję do tego jakim jestem kiepskim marketingowcem czyli o tym jak nie chciałam sprzedać kursu a jednak sprzedałam ;-). A na serio to mówię o tym jak bardzo głęboko lomi potrafi działać w naszym ciele.
I jeszcze przy okazji mi się przypominają rzeczy, o których będę mówiła na moim webinarze do lomi praktyków już 29maja, w sobotę o 9.30 rano. Lomi terapeuci mogą się zapisać na mój masterclass.

Nie trzeba widzieć

Dziś opowiadam o tym, jak to jest nauczyć masażu kogoś, kto nie widzi oraz o tym, że od czucia do masowania jest daleka droga…

Lomi Lomi a nowy zawód

Ile ja się nagadam na tym kursie lomi to wiem tylko ja i moi uczniowie. Rozważam nagrywanie płyt i potem ich tylko odtwarzanie. Bo gadam zawsze to samo, bo zawsze te same śmieci mamy w głowie: nie dam rady, nie umiem, boję się, za mało wiem, nie pamiętam, źle coś robię, nie poradzę sobie. I weź tu człowieku bądź nauczycielem i daj tylko technikę. No nie da się, trzeba trochę porzeźbić w głowie i człowiekowi pomóc. W 5 dni wychodzi ode mnie nowy człowiek. Idzie w życie, trochę się boi, ale idzie z klatą wypiętą, że umie, że dał radę, że ma nowy zawód w dłoniach. I to jest powód do świętowania!

Masaż i pieniądze

Oj dziś gruby temat. Opowiadam o masowaniu za pieniądze. Uwierzycie? ZA PIENIĄDZE! Jak to możliwe, żeby po wyuczeniu się zawodu, pójść do pracy i brać za to wynagrodzenie? Szok oraz niedowierzanie prawda?

Ile ja się nasłuchałam, że nie wyżyję, że mam pseudo biznesik, że to moja fanaberia, że mam iść do normalnej i porządnej pracy. A ja mam porządną pracę, nie kradnę, nie pożyczam, utrzymuję się sama z mężem czy bez, stać mnie na życie samodzielne. Bywało na bardzo skromnym poziomie, bywało na wysokim. Przeszłam drogę od wstydu by wziąć pieniądze za swoją pracę (!!!!heloł!!!) po zadowolenie.

Ale i tak echa tamtych słów, że sobie „nie poradzę” gdzieś jeszcze wylazły… Więc je dziś wywlekłam przed aparat i Wam daję.